چراهایی بی پایان

نمی دانم چرا غروب های جمعه این همه غربت داردو شنبه ها این همه طولانی است ولی من عاشق عصرهای پنج شنبه ام چویقین دارم جمعه از راه می رسی.

/ 1 نظر / 8 بازدید
آرش.آ

مولای من زمستان بهار می شود وقتی تو بیای، و گل سرخ به تمنای نگاهت سر از برف بلند می کند، فقط به این امید که تو بیایی!